Yeniceoba Gazetesi

Bölgenin Nabzı

Prof. Dr. Hamide Kart Köseoğlu: Yeniceoba’ya Özlem

Yeniceoba’ya Özlem

Yan yana oturmayı neredeyse unutmaya başladığımız, birbirimizden ne kadar uzaksak kendimizi o kadar güvende hissettiğimiz, her gün her yerde sosyal mesafeyi korumamızın hatırlatıldığı, giderek birbirimizden uzaklaştığımız bu covid 19 pandemi sürecinde ne zaman gözümü kapasam, kendimi çocukluğumun Yeniceoba’sında bulur oldum. Henüz korkunun olmadığı, acının da sevincin de beraber yaşandığı Yeniceoba’nın o güzel günlerinde…

Yaşarken ‘Hemen geçsin, daha güzel günler gelsin’ dediğim o günlerin sıcaklığı ile şimdilerde ısınır oldu içim. Herkesin herkese kapısının açık olduğu, daha kimsenin etrafını duvarlar ile örmediği o güzel günlere dalıp gider oldum.

Yenicoba denilince artık çok gerilerde bıraktığım kocaman bir aile ve o ailenin kocaman avlusunda özgürce büyüyen, aynı masal ile 40 gece uyuyacak kadar saf olan çocukluğum geçip gidiyor şimdi gözümün önünden.

 Henüz her şeyin bir fiyatının olmadığı, yokluk içinde bolluğun yaşandığı, herkesin sofrasının ortak, tüm çocukların ekmeğine sürecek bir katığının olduğu o güzel günler çok gerilerde kaldı şimdi…  Çardaklarda içilen o çay sanki artık bu topraklarda üretilmeyen tattaydı.

Masalları anımsatan günlerce süren düğünlerin yanında uzun süren yaslar göçüp gidenin hiç unutulmuyacağının yemini gibiydi.

Yaşlıların evin baş köşesinde oturduğu, çocukların sevgi ile sarılıp sarmalandığı; koyuna, kuzuya, civcive etrafımızdaki tüm hayvanlara sevgi ile dokunduğumuz, onlar doyurulmadan sofraya oturmadığımız, bir damla suyun boşa akıtılmayacak kadar değerli olduğunu öğrendiğimiz, şimdilerde adı var kendi yok çevre dostu o güzel günler nerde şimdi?

Geriye dönüp baktığımda en büyük zenginliğimin çocukluğumun geçtiği Yeniceoba olduğunu görüyorum.  Adaletli, merhametli, şefkatli olmayı, helal lokmaya haram lokma katmamayı bana öğreten,hayatımdan geçmiş, beni ben yapmış tüm çocukluğumun mimarlarını başta ailem olmak üzere minnet ve özlem ile anıyorum. 

Ne çabuk akıp gitti zaman. Dünyanın ne kadar büyük, zamanın ne kadar sonsuz olduğunu düşünürken, zamansız yitiriverdik sevdiklerimizi . Tam da kendimizi çok uzağında sandığımız Yeniceoba’nın iki metrekare toprağının bağrına emanet ediverdik onları…

Neredeyse gidip gelmeyi unuttuğum Yeniceoba, şimdi içimde yüreğimin çok daha derinliklerine işleyen bir özlem oluverdi.

Prof. Dr. Hamide Kart Köseoğlu

  (Not. Tekrar özlem duyduğumuz Yeniceoba’nın o eski günlerine dönebilmek için covid 19’a kaşı aşılanmanızı tüm yüreğimle destekliyorum, söylendiği kadar kötü bir şey olsaydı önce doktorlar ile diğer sağlık çalışanları  ve genç tıp öğrencileri aşılanmazdı.)